دین اسلام (دین خداوند) از آنجا بهترین شد که تمام آنچه که جن و انس لازم دارد برای زندگی سالم فردی و خانوادگی و اجتماعی کسب کند و از آنجه او را از زندگی سالم باز میدارد بپرهیزد.یکی از آن محرمات قمار و آلات آن است که در ادامه با هم مرور میکنیم.

در تعریف قمار آمده : قمار یعنی قربانی کردن مال و شرف برای بدست آوردن مال غیر با خدعه و تزویر، و احیانا به عنوان تفریح. پس بنابراین هر جن و انسان عاقلی بدون رضایت مال و شرف خود را به تاراج نمیگذارد که نفعی ببرد.

خداوند در قرآن میفرماید: اى کسانى که ایمان آورده‏ اید، بدانید که شراب، قمار، بت‏ها و چوب‏هاى مخصوص برد و باخت، پلید و ناپاک و از کارهاى شیطانى است، پس از این کارها بپرهیزید تا رستگار شوید.

خداوند متعال در آیه بعدى مى‏فرماید: شیطان همواره در صدد ایجاد دشمنى میان شما اهل ایمان و نیز بازداشتن شما از یاد خدا و برپایى نماز است.

خداوند متعال همچنین مى گسارى و قماربازى را در یک ردیف و از گناهان کبیره مى‏داند.

آیه ای نیز در ابتدای سوره مائده هست که نشان مى‏دهد که تقسیم با «ازلام» نوعى قمار و حرام است.

اعراب دوگونه ازلام (تیرهاى مخصوص) داشتند: «ازلام» امر و نهى و «ازلام قمار». «ازلام قمار» عبارت بود از ده چوب تیر به نام‏هاى فذّ، توأم، مسبل، نافس، حلس، رقیب، معلّى، سفیح، منیح، وغد. هفت تاى اولى به ترتیب از یک تا هفت سهم داشتند و سه تاى اخیر بى‏ سهم بودند. و کیفیت آن - آن گونه که در تفسیر مجمع ‏البیان آمده است چنان بود که شترى را سربریده، 28 قسمت مى‏کردند. آنگاه تیرها را مخلوط کرده، هر یک از ده قمار باز تیرى برمى‏داشت. صاحب هر تیر از سهمى خاص بهره ‏مند مى‏شد و آنان که سه تیر سفیح، منیح و رغد را به دست مى ‏آوردند، بى آن که بهره ‏اى از شتر ببرند، پول شتر را مى‏پرداختند.
خداوند این کار را فسق مى‏داند؛ یعنى «قمار» و بازى با آلات قمار که همراه برد و باخت باشد، گناه بزرگ و خروج از طاعت خداوند سبحان است. بى‏ تردید نه تیرهاى قمار خصوصیتى در تحریم داشتند و نه حیوان و گوشت آن. بنابراین، اموال به دست آمده از هر نوع برد و باخت و قمار بازى حرام است؛ جز در مواردى مانند مسابقه شنا، تیراندازى و اسب ‏سوارى.
خلاصه این که بازى قمار و آمیخته با برد و باخت مالى - با هر وسیله ‏اى که انجام گیرد - حرام است. به دست آوردن مال به وسیله قمار، تصرف ناروا در مال دیگران است و بر اساس آیه «وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ...»11 و روایات متعدد حرام شمرده مى‏شود.

قریشیان - همان طور که امروزه نیز گاه به چشم مى‏خورد - آن قدر به قماربازى ادامه مى‏دادند که حتّى زن و فرزند خود را نیز مى‏فروختند. بازى با آلات قمار حتّى اگر بدون برد و باخت باشد، حرام شمرده شده است تا کسى به این وادى خطرناک که شبکه‏اى شیطانى است، نزدیک نشود.
آن‏که مى‏بازد نیز مى‏کوشد براى جبران شکست روحى و مادى‏اش به بازى ادامه دهد؛ و چون اعصابش خرد شده است، چه بسا تمام زندگى‏اش را مى‏بازد و براى تسکین خویش به مواد مخدر و مشروبات الکلى پناه برده، در منجلاب مفاسد فرو مى‏غلتد. شاید بدین جهت شراب و قمار با هم در این آیات آمده است.